Το τέλος το ορίζει ο δυνατός, στο σπίτι του αδύναμου!

Μέχρι τέλους! Ο κορυφαίος πολυαθλητικός σύλλογος της Ευρώπης κατέκτησε την πιο σπαθάτη ευρωλίγκα στο σπίτι του μονοτμηματικού αντιπάλου του, φτάνοντας τα 20 ευρωπαϊκά τρόπαια. Χωρίς παγκόσμιο προηγούμενο τα 2 ευρωπαϊκά σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ μέσα σε 24 μήνες στην έδρα των αντιπάλων του. Αναλύουμε τις ιστορικές στιγμές.

Αυτή ήταν η πιο μεγάλη μάχη. Και ήσασταν απόντες. Όλη τη χρονιά προκαλούσατε και κουνιόσασταν. «Γελάω που λένε ότι θα πάρει ο Ολυμπιακός το ευρωπαϊκό, εμείς θα το πάρουμε», «Η κούπα θα είναι στο τραπεζάκι στο Σούνιο», «Το όγδοο αστέρι θα είναι στο ΟΑΚΑ», «Μην μπερδεύεσαι, δεν πιστεύουμε, ξέρουμε» και πολλά ακόμη.

Από την άλλη, ένας διαφορετικός κόσμος, ο Ολυμπιακός. Σιωπηλός. Σοβαρός. Μετρημένος. Δεν προκάλεσε. Με σκληρή δουλειά και χωρίς καθόλου τοξικότητα. Με βραδιές-γιορτή στο ΣΕΦ με λαμπερές παγκόσμιες παρουσίες και απανωτά sold out. Καμία σύγκριση με το «ΟΑΚΑ experience» που μέχρι και μπουκάλια σε βρέφη έχουν πετάξει.

Ο Ολυμπιακός όμως δεν έχει ανάγκη την τοξικότητα, ούτε την αλαζονεία. Οι άντρες δεν μιλάνε με λόγια, αλλά με πράξεις. Μίλησε όταν έπρεπε. Μέσα στο γήπεδο, μέσα στο σπίτι σας. Και στέφθηκε πρωταθλητής Ευρώπης, διαλύοντας τα αφηγήματα για το δήθεν μεγαλύτερο μπασκετικό brand.

Όμως εσείς δεν ήσασταν εκεί. Ούτε στα playoff διαλέξατε τον Ολυμπιακό, ούτε στο final-4 ήσασταν παρόντες. «Βαλένθια ερχόμαστε να σας γ@μ@σουμε» και τελικά προσγείωση στη σκληρή πραγματικότητα. Η αλαζονεία τιμωρήθηκε. Διαλύθηκε. Συνετρίβη. Αποδόθηκε δικαιοσύνη με τον πιο αυστηρό τρόπο. Με αντίστροφη σκούπα και τον Ολυμπιακό πρωταθλητή Ευρώπης στο σπίτι σας.

ΤΑ ΤΡΟΜΕΡΑ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ ΚΑΙ Η ΠΙΟ ΣΠΑΘΑΤΗ ΕΥΡΩΛΙΓΚΑ

Ο Ολυμπιακός του Μπαρτζώκα δεν έφτασε τυχαία σε 5 σερί final four. Δεν τερμάτισε τυχαία 3 φορές πρώτος στην κανονική περίοδο. Δεν κατέκτησε τυχαία το ευρωπαϊκό. Δεν έχει τυχαία 3/4 πρωταθλήματα. Δεν έχει τυχαία 10/13 εγχώριους τίτλους.

Είναι ένα μπασκετικό σύνολο χτισμένο με ατόφιο μπασκετικό dna και τη σφραγίδα του Γιώργου Μπαρτζώκα. Γι αυτό το ζηλεύουν. Γι αυτό οι νεόπλουτοι με το ανύπαρκτο μπασκετικό dna προσπαθούν να υφαρπάξουν οτιδήποτε προέρχεται από εκεί, είτε λέγεται Σλούκας, είτε Βεζένκοφ, είτε Μιλουτίνοφ.

Φέτος θριάμβευσε σε μία ευρωλίγκα-μαμούθ με 20 ομάδες και 38 αγωνιστικές, με απανωτές διαβολοβδομάδες, με τεράστιους αντιπάλους από 10 χώρες, με δυσθεώρητα μπάτζετ από παραδοσιακές δυνάμεις του αθλήματος, μέχρι νεόπλουτες δυνάμεις τύπου Χάποελ.

Τερμάτισε πρώτος στους 20 και διέλυσε την κατάρα της πρώτης θέσης. Ήταν η καλύτερη ομάδα της σεζόν και σήκωσε και το τρόπαιο, κάτι που συνέβη για πρώτη φορά στην ιστορία. Δεν ήταν απλώς η καλύτερη ομάδα του 48ώρου του f4.

Στη regular season ήταν πρώτος στη βαθμολογία, πρώτος στο σύστημα αξιολόγησης και πρώτος σε ασίστ. Με 10 κατοστάρες και 2/2 επί του Παναθηναϊκού.

Στις τάξεις του είχε τον MVP (Βεζένκοφ), τον πρώτο σκόρερ (Βεζένκοφ), τον κορυφαίο στο σύστημα αξιολόγησης (Βεζένκοφ), τον πρώτο ριμπάουντερ (Μιλουτίνοφ), τον πρώτο σε τρίποντα (Ντόρσεϊ) και δύο παίκτες στην κορυφαία πεντάδα της regular season (Βεζένκοφ, Μιλουτίνοφ).

Ακολούθησαν τα play-off. Και εκεί μάγεψε ο Ολυμπιακός. «Σκούπισε» την περσινή φιναλίστ, με συγκλονιστικές διαφορές. +21 στο πρώτο παιχνίδι, +30 στο δεύτερο παιχνίδι, +23 στο τρίτο παιχνίδι. Και όλα στο ρελαντί. Ο μεγαλύτερος μέσος όρος διαφορών στην ιστορία των play off. 24,6 πόντοι ανά αγώνα.

Και έπειτα, το final four. Μία ονειρική γιορτή μέσα στο σπίτι του αιωνίου αντιπάλου.

Στον ημιτελικό υπέταξε την περσινή κάτοχο Φενερμπαχτσέ του Σάρας Γιασικεβίτσιους. Αυτός που αποτέλεσε την τελευταία ελπίδα όσων είχαν στηθεί στον καναπέ τους και προσεύχονταν δακρυσμένοι να γίνει κάποιο θαύμα. Απόλυτη υποταγή και παραδοχή της ανωτερότητας του Ολυμπιακού από τον προπονητή των Τούρκων.

Στον τελικό, υποταγή της Ρεάλ Μαδρίτης. Το μεγαλύτερο brand της Ευρώπης. Εκδίκηση για το 2023 και απόλυτη δικαίωση.

Πρωταθλητής Ευρώπης λοιπόν μέσα στο ΟΑΚΑ και mvp του final four ο Εβάν Φουρνιέ.

Ήταν το τέταρτο ευρωπαϊκό του μπασκετικού Ολυμπιακού. Μετά την Ρώμη, την Κωνσταντινούπολη και το Λονδίνο, ήρθε η Αθήνα. Σίγουρα το πιο γλυκό όλων των εποχών. Μόνοι τους λένε οι απέναντι ότι αυτό πιάνεται για δέκα ευρωλίγκες. Εμείς περισσεύουμε.

Τόσα χρόνια ειρωνείες για τα 4 σερί χαμένα f4. Ποιος να σας έλεγε τι ήταν γραφτό να γίνει...

Όμως εκτός από το πιο γλυκό, ήταν και το πιο μάγκικο όλων των εποχών. Είκοσι ομάδες, τεράστια μπάτζετ, εκτόξευση του ανταγωνισμού. Σκεφθείτε ότι «το μεγαλύτερο μπάτζετ της λίγκας και το καλύτερο ρόστερ της ιστορίας» τερμάτισε στην έβδομη θέση...

Ο ΜΟΝΟΤΜΗΜΑΤΙΚΟΣ ΜΕΤΑΤΡΕΠΕΤΑΙ ΣΕ ΑΤΜΗΜΑΤΙΚΟ

Ο Ολυμπιακός δεν σταματάει να λειτουργεί πολυαθλητικά. Η σύνοψη έχει ως εξής: 19 ευρωπαϊκά + το Youth League.

Είκοσι ευρωπαϊκά τρόπαια σε τέσσερα αθλήματα (ποδόσφαιρο, μπάσκετ, βόλεϊ, πόλο) και σε επτά διαφορετικά τμήματα. Μαζί με το διηπειρωτικό, 21. Τα μεγέθη έχουν ξεφύγει. Μία ακόμα επισφράγιση ότι ο σύλλογος του Πειραιά είναι ο κορυφαίος πολυαθλητικός οργανισμός της Ευρώπης. Και έπονται δύο final-4 στο Τσάμπιονς Λιγκ πόλο ανδρών και γυναικών.

Από την άλλη πλευρά, ο μονοτμηματικός απέτυχε ακόμα και στο τμήμα του. Κανένα όνειρο δεν υλοποιήθηκε. Όχι μόνο στην ευρωλίγκα, αλλά ούτε στον τελικό του βόλεϊ γυναικών, ούτε στο Eurocup του πόλο, ούτε φυσικά στο Europa League του ποδοσφαίρου.

Ο Παναθηναϊκός στον καναπέ. Ο ΠΑΟΚ ούτε φέτος στα 100 του χρόνια. Η ΑΕΚ υπέστη το μεγαλύτερο κάζο της ιστορίας της. Ο Ολυμπιακός στον θρόνο.

Το χειρότερο από όλα, είναι ότι το χθεσινό έπος συνέβη στο μοναδικό τμήμα που δίνει οξυγόνο στον Παναθηναϊκό.

Δεν μπορούμε να φανταστούμε κάτι πιο τραγικό. Να σε κρατάει στη ζωή ένα άθλημα και να βλέπεις εκεί πρωταθλητή Ευρώπης τον Ολυμπιακό μέσα στην έδρα σου, ενώ αυτό να συμβαίνει τη χρονιά που είχες το μεγαλύτερο μπάτζετ. Από μονοτμηματικοί, έγιναν ανύπαρκτοι.

Το μπάσκετ βάφεται ερυθρόλευκο και το αποκούμπι τους διαλύεται οριστικά. Μην ξεχνάμε ότι ο Ολυμπιακός μετράει 11-0 σερί στις νίκες και 23-7 σύνολο επί του Παναθηναϊκού στην Ευρώπη. Γιατί μετράμε και νίκες και τίτλους.

Και αυτή είναι η διαφορά του ποδοσφαιρικού ΠΑΟ με τον μπασκετικό Ολυμπιακό.

Ο ένας 17 χρόνια χωρίς πρωτάθλημα και ευρωάτιτλος. Ο άλλος με 4 ευρωπαϊκά, με το μοναδικό back to back, με διηπειρωτικό, με τους περισσότερους τελικούς, με τα περισσότερα final four, με τη μεγαλύτερη σταθερότητα στο υψηλότερο επίπεδο, με πανευρωπαϊκό σεβασμό, όταν άλλους τους κυνηγάει η ισπανική αστυνομία, τους κράζουν σε λιθουανικά podcasts και εξετάζει η λίγκα τον ισόβιο αποκλεισμό τους.

Και τι τους απέμεινε; Το σκούξιμο. Το κλάμα. Άλλοι βγάζουν στημένο τον ίδιο τους τον πρόεδρο, άλλοι λένε ότι ήταν προαποφασισμένο να το πάρει ο Ολυμπιακός, η ομάδα που κέρδισε τον πανευρωπαϊκό σεβασμό και διέλυσε όλα τα κοντέρ όλη τη σεζόν. Ό,τι κάνουν μια ζωή στο ποδόσφαιρο για αυτόν που τους έριχνε 30 και 40 βαθμούς στο κεφάλι... Αλλά δεν τους πείραξε να πάρουν το f4 και να επενδύσουν το μεγαλύτερο μπάτζετ της ιστορίας τους σε κάτι "προαποφασισμένο"...

Η ΔΙΠΛΗ ΗΔΟΝΗ ΤΩΝ 24 ΜΗΝΩΝ ΚΑΙ ΟΙ ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ

Το πιο ονειρικό σενάριο της παγκόσμιας αθλητικής ιστορίας υλοποιήθηκε, αφού ο Ολυμπιακός κατέκτησε δύο ευρωπαϊκά (!) σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ (!) μέσα σε 24 μήνες (!) και μάλιστα έτυχε να τα κατακτήσει στη χώρα του (!) και στις έδρες των μεγαλύτερων αντιπάλων του! Αυτό δεν έχει παγκόσμιο ιστορικό προηγούμενο...

Επίσης, το πιο γλυκό για τον μπασκετικό Ολυμπιακό, είναι η προοπτική που προδιαγράφεται.

Με την κούπα στον Πειραιά, με το νέο ΣΕΦ να ετοιμάζεται, με τις χορηγίες να εκτοξεύονται, με μεγάλες μεταγραφές να ετοιμάζονται, με την μπασκετική Ευρώπη να συζητά σύσσωμη για την ομάδα του Ολυμπιακού. Ποιο είπατε ότι είναι το μεγαλύτερο μπασκετικό brand;

Από την άλλη πλευρά, εσωστρέφεια, αναζήτηση αιτίων αποτυχίας και δημοσιεύματα για πώληση της ΚΑΕ. Πώς τα φέρνει έτσι η ζωή...

Ο ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΠΟΥ ΠΟΝΑΕΙ...

Από τότε που δημιουργήθηκε το νέο format της Euroleague με την ενιαία βαθμολογία, ο Ολυμπιακός μετράει 6 final four με μία κατάκτηση και ο Παναθηναϊκός 2 final four με μία κατάκτηση. Ποια είναι η μεγαλύτερη δύναμη; Μήπως πλέον οι συμμετοχές στα final-4 δεν αποτελούν κάτι ντροπιαστικό, αλλά λόγο περηφάνειας;

Επίσης, αν συγκρίνουμε τους αδελφούς Αγγελόπουλους με τον Δημήτρη Γιαννακόπουλο, ποιος βρίσκεται πιο πάνω;

- Αδελφοί Αγγελόπουλοι: 11 final four, 7 τελικοί, 3 κατακτήσεις.

- Δημήτρης Γιαννακόπουλος: 2 final four, 1 τελικός, 1 κατάκτηση.

Κάπως έτσι, ξεπληρώθηκε το τελευταίο χρέος που είχε απομείνει από τον Ολυμπιακό στον Παναθηναϊκό. Είχατε ζήσει Ριζούπολη στο ποδόσφαιρο, είχατε ζήσει Ριζούπολη στον ερασιτέχνη (Άγιος Θωμάς), τώρα την ζήσατε και στο μπάσκετ.

Η τρίτη Ριζούπολη γράφτηκε στην ιστορία. Και δεν ξεγράφει...

ΥΓ: Καλούς τελικούς να έχουμε στην Α1. Εμείς πάντως θα τους δούμε ορεξάτοι...

ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΥΣ!

Μπορείτε να ενισχύσετε προαιρετικά τον αγώνα και το έργο της Αθλητικής διαπλοκής που συνεχίζεται ερασιτεχνικά από το 2020, αποκαλύπτοντας ιστορικές αλήθειες και γκρεμίζοντας μύθους δεκαετιών στο ελληνικό αθλητικό στερέωμα. Μπορείτε να το κάνετε εύκολα με οποιονδήποτε τρόπο σας εξυπηρετεί, στο παρακάτω πεδίο μέσω της πλατφόρμας Ko-fi: