Ο «ερυθρόλευκος» όρκος που υλοποιήθηκε και τα «παραλίγο» της ζωής που δεν ζήσατε...

Η Άστον Βίλα, ο Ποστέκογλου, η κυρα-Δέσποινα και το σύνθημα για το πανό στο Ντέλε Άλπι. Η Αθλητική διαπλοκή διασύρει τα παραμύθια των σελίδων με τους 100 ακόλουθους...

Τους τελευταίους μήνες ξεφυτρώνουν σαν τα μανιτάρια στα social media διάφορες σελίδες με μηδαμινή απήχηση, αλλά με βαρύ φορτίο πόνου. Ενός πόνου που έχει γιγαντωθεί μετά την κατάκτηση του ευρωπαϊκού κυπέλλου από τον Ολυμπιακό τον Μάιο του 2024.

Έχουμε διαβάσει απολαυστικούς «εμετούς», με αποκορύφωμα ότι ο Ολυμπιακός απέκλεισε την Άστον Βίλα στα ημιτελικά του Conference League το 2024 για τους εξής λόγους:

1. Ο Ποστέκογλου που ήταν προπονητής της Τότεναμ ήξερε ότι θα πάει ενάμιση χρόνο μετά στην Νότιγχαμ του Μαρινάκη.

2. Ο Ποστέκογλου επέβαλε στους παίκτες της Τότεναμ να χάνουν στο τέλος της σεζόν στην Πρέμιερ Λιγκ για να μην περάσει η ομάδα τους (Τότεναμ) στο Τσάμπιονς Λιγκ και να περάσει η Άστον Βίλα.

3. Οι παίκτες της Τότεναμ... δέχτηκαν και έκατσαν να χάνουν επίτηδες στην Πρέμιερ Λιγκ. Έτσι η Άστον Βίλα την πέρασε και προκρίθηκε εκείνη στο Τσάμπιονς Λιγκ. Σε αντάλλαγμα έδωσε στον Ολυμπιακό τους ημιτελικούς του Κόνφερενς Λιγκ.

Έγραψαν επίσης ότι τα γκολ που δέχτηκε η Άστον Βίλα ήταν... ύποπτα, γιατί πιάστηκε ανοργάνωτη η άμυνά της και έγιναν ατομικά λάθη. Εσείς το ξέρατε ότι γίνονται λάθη στο ποδόσφαιρο;

 

Δεν δίστασαν να γράψουν επίσης ότι η αποκάλυψη της Δέσποινας Παπαδοπούλου για το χουντέμπλεϊ δεν πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη, γιατί... της έκαναν πλάκα. Ο Σπάθας δεν έκανε πλάκα όταν μιλούσε για τον Ολυμπιακό και το Αιγάλεω, αλλά για τη Δέσποινα ήταν αστείο.

 

Μάλλον πλάκα έκανε και ο Ασλανίδης, τι λέτε;

 

Πάμε όμως και στα καλύτερα. Τις τελευταίες ημέρες προσπαθούν να απαντήσουν στον εύλογο χλευασμό των οπαδών του Ολυμπιακού για τους «πράσινους» επετειακούς εορτασμούς για νίκες σε νοκ άουτ, όπου όμως αποκλείστηκαν. Αφορμή, η επέτειος της νίκης του Παναθηναϊκού επί του Άγιαξ το 1996 στην Ολλανδία με σκορ 0-1, η οποία συνοδεύθηκε από αποκλεισμό, λόγω της ήττας με 0-3 στη ρεβάνς του ΟΑΚΑ...

Έγραψαν λοιπόν ότι δεν πρέπει να χλευάζονται οι «πράσινοι» γιατί ο Ολυμπιακός πανηγύριζε μέχρι και ήττες, όπως στον πρώτο προημιτελικό Champions League με την Γιουβέντους το 1999.

 

Για να καταλάβει κανείς το μεγαλείο της ασχετοσύνης, ο συντάκτης του post παρέθεσε το δήθεν πανηγυρικό πρωτοσέλιδο της επόμενης μέρας της ήττας από την Γιουβέντους, αλλά στην πραγματικότητα πρόκειται για άλλο πρωτοσέλιδο από μεταγενέστερη νίκη του Ολυμπιακού επί της Γιουβέντους στην Ιταλία για το κύπελλο ΟΥΕΦΑ (εξ ου και στο πρωτοσέλιδο αναγράφεται ο Μπιγκόν ως προπονητής των ερυθρόλευκων ενώ στα προημιτελικά του Champions League προπονητής ήταν ο Μπάγεβιτς). Μάλιστα εκείνη ήταν η πρώτη και μοναδική εκτός έδρας νίκη ελληνικής ομάδας επί της Γιουβέντους.

 

Φυσικά κανείς δεν κατακρίνει όποιον πανηγυρίζει μία μεμονωμένη νίκη όταν αυτή συμβαίνει, ακόμα και αν δεν πετύχει πρόκριση.

Για παράδειγμα, κανείς δεν θεωρεί παράλογους τους πανηγυρισμούς του ΠΑΟ την επόμενη μέρα από τη νίκη στο Άμστερνταμ το 1996. Το φυσιολογικό ήταν να πανηγυρίζουν.

Αυτό που χλευάζει ο κόσμος, είναι να γιορτάζει κανείς επετείους αποκλεισμού μετά από ολόκληρες δεκαετίες, επειδή ο αποκλεισμός είχε μέσα και μία νίκη.

Παράδειγμα: Όλοι οι Ολυμπιακοί πανηγύρισαν με την ψυχή τους την εκτός έδρας νίκη με 2-4 επί της Άστον Βίλα στα ημιτελικά του Conference League το 2024. Ο κόσμος βγήκε στους δρόμους. Τα πρωτοσέλιδα ήταν πανηγυρικά. Απολύτως λογικό.

Αν όμως ερχόταν η Βίλα στη ρεβάνς, έριχνε «τρίμπαλο» και έπαιρνε εκείνη το εισιτήριο για τον τελικό, πιστεύει κανείς ότι θα γιορτάζαμε την επέτειο του 2-4 του πρώτου ημιτελικού; Άντε να υπήρχαν μερικά πικραμένα άρθρα για την «χαμένη ευκαιρία» και μέχρι εκεί...

Κανένας Ολυμπιακός δεν χλεύασε την «Αθλητική Ηχώ» για το πανηγυρικό πρωτοσέλιδο μετά το διπλό στο Άμστερνταμ. Ο χλευασμός αφορά τις εορταστικές επετείους μετά από δεκαετίες. Βρείτε μας μία τέτοια για τον αποκλεισμό του Ολυμπιακού στα προημιτελικά του 1999 ή για τη νίκη του Ολυμπιακό επί της Γιουβέντους στο κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Δεν μπορείτε...

Όμως οι ευρωάτιτλοι κάνουν και ένα βήμα παρακάτω. Αναφέρονται στο περίφημο σύνθημα των οπαδών του Ολυμπιακού για εκείνο το παιχνίδι του 1999 με την Γιουβέντους στο Τορίνο:

«Εκεί ψηλά-ψηλά στο Ντέλε Άλπι, αφήσαμε ένα κόκκινο πανό, το αφήσαμε εκεί για να θυμίζει το ενενηκοστό λεπτό. Στο Ντέλε Αλπι πήγαμε χιλιάδες και ζήσαμε στιγμές μοναδικές και κάναμε μπ@ρδέλο το Τορίνο για σένα Ολυμπιακέ. Θεέ μου κάνε μου ένα χατίρι, να γίνει αλήθεια ένα όνειρο τρελό, μαζί με μας να δούνε κι οι νεκροί μας τον θρύλο μας στον τελικό»...

Ειρωνεύονται λοιπόν ότι βγήκε σύνθημα για έναν αγώνα στον οποίο ο Ολυμπιακός έχασε:

Καταρχάς, μία αναφορά για τον κόσμο. Στο Τορίνο έγινε όντως η μεγαλύτερη εκδρομή-εξόρμηση με ρεκόρ μετακίνησης οπαδών με πούλμαν, καράβια και αεροπλάνα. Όχι φοιτητών και μεταναστών που ζουν μόνιμα σε μία χώρα, όπως η Αγγλία ή η Γερμανία. Άλλωστε ο Ολυμπιακός έχει καταγράψει μετακίνηση 9.000 οπαδών το 2007 με τη Λάτσιο και το 2004 με τη Μονακό. Έχουν πάει ακόμα και 1.500 άτομα στον Βόρειο Πόλο και φέτος 700 στο Καζακστάν.

Άλλωστε, δεν μπορεί να γίνει συζήτηση για εκδρομές και οπαδική δυναμική με όσους δεν πατάνε στη Λεωφόρο και ο Βαζέχα τούς έκραζε στα 90s ότι δεν πατάνε στο ΟΑΚΑ.

Από κει και πέρα, δεν απαιτείται υψηλός βαθμός IQ για να αντιληφθεί κάποιος τη διαφορά ανάμεσα σε ένα πανηγυρικό σύνθημα και ένα σύνθημα που συνιστά ιστορικό όρκο.

Για παράδειγμα, πανηγυρικό σύνθημα είναι το εξής: «Και στην Opap Arena, γ@@ώ την Φιορεντίνα, σηκώσαμε το ευρωπαϊκό». 

Όμως το σύνθημα για το πανό στο «Ντέλε Άλπι» το 1999 δεν πανηγυρίζει το αποτέλεσμα με την Γιουβέντους, ούτε τη μείωση του σκορ. Είναι μελλοντολογικό, είναι προφητικό, απευθύνεται στον Θεό, τιμάει μνήμη νεκρών και συνιστά βαρύ ιστορικό όρκο.

Αυτός είναι ο λόγος το βράδυ της 9ης Μαΐου 2024, το σύνθημα αυτό δονούσε όλο το γήπεδο Καραϊσκάκη στον επαναληπτικό ημιτελικό με την Άστον Βίλα. Δεν ενδιέφερε κανέναν το 2024 το πέναλτι του Νινιάδη ενώ διεξαγόταν ο επαναληπτικός με την Άστον Βίλα. Αυτό που ενδιέφερε, είναι ότι γενιές ολόκληρες έβλεπαν την υλοποίηση ενός όρκου μπροστά στα μάτια τους. Βιώσαμε αυτό που δεν μπορείτε ούτε να συλλάβετε στο κεφάλι σας.

Μία βραδιά του 1999 κάποιοι άφησαν ένα κόκκινο πανό στο Τορίνο. Και ήταν ουσιαστικά ένα τάμα που εκπληρώθηκε προκαταβολικά, ακριβώς 1/4 του αιώνα προτού υλοποιηθεί από την ιστορία...

Γι αυτό εμείς γιορτάζουμε επετείους θριάμβων και κατάκτησης κορυφών και εσείς γιορτάζετε τα «παραλίγο» της ζωής που δεν ζήσατε...