Μετά την κατάκτηση και του φετινού πρωταθλήματος μπάσκετ από τον Ολυμπιακό, διευρύνθηκε ακόμα περισσότερο η κυριαρχία των ερυθρόλευκων σε επίπεδο τίτλων από το 2021 μέχρι σήμερα, δηλαδή μετά την εποχή Βασιλακόπουλου.
Πλέον ο Ολυμπιακός της εποχής του «Μέχρι τέλους» (δεύτερη εποχή Μπαρτζώκα στην ομάδα), έχει φτάσει τους 9 τίτλους σε 11 εγχώριες διοργανώσεις, ενώ ειδικά τα πρωταθλήματα είναι 3/4. Πρόκειται δηλαδή για ξεκάθαρη μπασκετική δυναστεία που έχει χτιστεί την τελευταία τετραετία.
Ένα από τα μεγαλύτερα «παραμύθια» που επικαλούνται οι «πράσινοι» οπαδοί για το πρώτο μέρος αυτής της εποχής (2021-2023), είναι ότι ούτε λίγο ούτε πολύ δεν πρέπει ο Ολυμπιακός να πανηγυρίζει και τόσο, γιατί ο Παναθηναϊκός δήθεν λειτουργούσε με «έσοδα-έξοδα», δεν είχε δηλαδή υψηλά μπάτζετ και καταλήγουν, λέγοντας «χαίρεστε που νικούσατε τον Μποχωρίδη».
Καταρχάς, ακόμα και αν ίσχυε αυτό, δεν αποτελεί πρόβλημα του Ολυμπιακού! Δεν μας απασχολεί με λίγα λόγια αν η ομάδα τους ήταν «παρκαρισμένη». Δικό τους πρόβλημα ήταν.
Μήπως δεν υπολόγιζαν εκείνοι τους τίτλους που κατακτούσαν απέναντι στον Ολυμπιακό «του Κορυδαλλού» και των επόμενων ετών, όταν η ομάδα ήταν «στο ψυγείο»; Δεν πανηγύριζαν; Δεν έκαναν καζούρα;
Το πρόβλημα όμως είναι ότι τα περί «εσόδων-εξόδων» συνιστούν παραμύθι. Η ΚΑΕ Παναθηναϊκός της εποχής μέχρι το 2023, είχε μπάτζετ παραπλήσιο του Ολυμπιακού, δαπανούσε χρήματα και πραγματοποιούσε ηχηρές μεταγραφές (π.χ. Χεζόνια, Γκριγκόνις, Μπέικον).
Τη σεζόν 2021/22, ο Ολυμπιακός κατέκτησε το νταμπλ και τερμάτισε δεύτερος στην κανονική περίοδο της Euroleague, φτάνοντας στο final four του Βελιγραδίου με εξαιρετικά χαμηλό μπάτζετ μισθών, μόλις 8,5 εκατομμύρια ευρώ. Λίγο χαμηλότερο ήταν το μπάτζετ του δήθεν «παρκαρισμένου» Παναθηναϊκού (στα 5,5 εκατομμύρια), αλλά ο σύλλογος που στερείται διαχρονικά το μπασκετικό dna, τερμάτισε μόλις 13ος...
Ήδη από το καλοκαίρι του 2022, ο Δ. Γιαννακόπουλος είχε δηλώσει ότι ο Παναθηναϊκός θα αναβαθμιστεί άμεσα και ακολούθησε επικοινωνιακός «βομβαρδισμός» ότι «Παναθηναϊκός επιστρέφει σε όλα τα επίπεδα» και ότι «ο σερίφης επιστρέφει στην πόλη». Επαναλαμβάνουμε. Καλοκαίρι 2022, όχι 2023!
Ακολούθησε η σεζόν 2022/23. Ο Ολυμπιακός συνέχισε με το μοντέλο του χαμηλού μπάτζετ και τερμάτισε πρώτος στη regular season της Euroleague, έχοντας τον mvp, τον πρώτο σκόρερ και τον coach of the year και έφτασε στον τελικό της διοργάνωσης, ενώ στην Ελλάδα κατέκτησε και τους τρεις τίτλους (πρωτάθλημα, κύπελλο, Σούπερ καπ).
Ο δε Παναθηναϊκός μεγάλωσε σημαντικά το μπάτζετ, το οποίο απείχε ελάχιστα από το αντίστοιχο του Ολυμπιακού, αλλά παρόλα αυτά τερμάτισε στην 17η και προτελευταία (!) θέση της Ευρώπης και βρέθηκε να βιώνει ένα σερί με 14-0 ήττες από τον Ολυμπιακό για να τελειώσει η σεζόν με το 35-63 και τους «πράσινους» οπαδούς να σπάνε τη γραμματεία για να μην γράψει πενηντάρα ο τελικός...
Και όμως, ήδη από το καλοκαίρι του 2022, το τριφύλλι πραγματοποίησε τη μεταγραφή Γκριγκόνις με αγορά του παίκτη από την ΤΣΣΚΑ.
Ακολούθησε κατόπιν η απόκτηση του Ντουέιν Μπέικον μέσουσης της σεζόν. Με τον Παναθηναϊκό να πληρώνει extra 400.000 ευρώ για να μην υπάρχει NBA out, πέραν του υψηλού συμβολαίου του Αμερικανού...
Ηχηρές και δαπανηρές κινήσεις. Καμία σχέση με τα παραμύθια για έσοδα-έξοδα.
Όπως μπορείτε να διαπιστώσετε, ο Παναθηναϊκός πραγματοποιούσε κανονικά ανταγωνιστικές μεταγραφές και είχε ένα σεβαστό μπάτζετ, δαπανώντας χρήματα με σκοπό να ανταγωνιστεί τον Ολυμπιακό που κυριαρχούσε έχοντας παραπλήσιο μπάτζετ.
Τα περί «εσόδων-εξόδων» είναι λοιπόν αστειότητες. Όσο και αν ακούγεται ειρωνικό, στη σημερινή εποχή του τεράστιου μπάτζετ, ο Παναθηναϊκός έχει πράγματι μοντέλο εσόδων-εξόδων, αφού τα έσοδα που έχει η ομάδα είναι πολύ υψηλά (ΟΑΚΑ, πάρκινγκ, ονοματοδοσία γηπέδου, χορηγία Άκτωρ, εισιτήρια διαρκείας, συχνά sold out, κτλ). Για την ακρίβεια, τα έσοδα είναι πλέον περισσότερα από τα έξοδα!
Με λίγα λόγια, είναι πιθανό να ξόδευε περισσότερα ο Παναθηναϊκός (αναλογικά με τα έσοδά του) στις περιόδους του δήθεν «παρκαρίσματος», παρά σήμερα που (σε μεγάλο βαθμό χάρη την κρατική αρωγή) εισπράττει πολλαπλά...
Ακόμα πιο αισχρό είναι το παραμύθι περί δήθεν «απουσίας» του Γιαννακόπουλου στην εποχή των απανωτών διασυρμών από τον Ολυμπιακό. Είναι πολύ βολικό στις ήττες να λέμε ότι δεν ασχολούμαστε και δεν μας νοιάζει, αλλά η πραγματικότητα είναι ότι οι ομάδες έχουν ιδιοκτήτες οι οποίοι πιστώνονται τις επιτυχίες και χρεώνονται τις αποτυχίες... Άλλωστε ο Γιαννακόπουλος ήταν απόλυτα ενεργός, συμμετέχοντας σε διασκέψεις και παίρνοντας προσωπικές αποφάσεις για μεταγραφές, όπως στην υπόθεση Μπέικον.
Όμως είναι γνωστό πια σε όλη την οικουμένη ότι ο Παναθηναϊκός μας δεν χάνει ποτέ δίκαια. Είτε θα φταίει ο Μπερτομέου, είτε «δεν μετράει γιατί ήμασταν παρκαρισμένοι», είτε φταίει ο Λιόλιος. Και αυτά όλα τα διαβάζουμε από την ομάδα που κέρδισε 21 τίτλους επί Βασιλακόπουλου.
Ουαί υμίν Φαρισαίοι, υποκριτές...
Συνοψίζοντας, ούτε «παρκαρισμένοι» ήσασταν, ούτε με «έσοδα-έξοδα» λειτουργούσατε. Αυτό το έκανε ο Ολυμπιακός στα early και mid 00s, μόνο που τότε ούτε 14-0 σερί γράψατε, ούτε 73-38 ρίξατε, ούτε 110-68. Ούτε τα έσπαγαν οι οπαδοί του Ολυμπιακού στο ΣΕΦ για να αποφύγει η ομάδα 50άρα... Όταν γινόταν κάτι τέτοιο, ήταν πάντα αντίδραση κάποιας διαιτητικής «σφαγής»... Γιατί κάποια πράγματα είναι θέμα dna.
ΥΓ: Η δυναστεία που ξεκίνησε το 2021 συνεχίζεται. Πέραν της Ευρώπης, όπου ο Ολυμπιακός μετράει 9 σερί νίκες επί του Παναθηναϊκού και έχει συνολικό ρεκόρ 21-7 (θα φταίει ο Λιόλιος), εντός των συνόρων οι Ερυθρόλευκοι έχουν κατακτήσει 9/11 εγχώριους τίτλους με 3/4 πρωτάθληματα (και το μοναδικό που πήραν, αλλοιωμένο γιατί δεν είχαν αφαιρεθεί βαθμοί για το σπάσιμο της γραμματείας). Πάντοτε απέναντι στον Παναθηναϊκό.
Οκ, δεν είναι... 11/11. Κανείς δεν είπε ότι ο Ολυμπιακός θα κατακτά όλους ανεξαιρέτως τους τίτλους στην εξέλιξη της ιστορίας. Κάποια στιγμή θα «στραβώσει» κάτι. Όμως η εικόνα που υπάρχει, μαρτυρά το χτίσιμο δυναστείας, αντίστοιχη με την εποχή Ιωαννίδη στα early 90s.
Η δυναστεία στο μπάσκετ συνεχίζεται...
Ο Μπαρτζώκας είναι η νέμεσή τους. Γι' αυτό έχουν επιδοθεί σε κάθε αθλιότητα για να τον διώξουν από τον Ολυμπιακό. Ζήτω ο Μπαρτζωκισμός!
ΑπάντησηΔιαγραφή