Όλη η αλήθεια για τη συγγνώμη της FIBA και το στιγματισμένο ευρωπαϊκό του ΠΑΟ το 1996

Σαν σήμερα το πρώτο ευρωπαϊκό του Παναθηναϊκού στο μπάσκετ το 1996 και η Αθλητική διαπλοκή παρουσιάζει με στοιχεία την ιστορική αλήθεια για τη συγγνώμη της FIBA προς την Μπαρτσελόνα.

Ήταν 11 Απριλίου 1996, όταν ο Παναθηναϊκός έγινε ο πέμπτος κατά σειρά ελληνικός σύλλογος που κατακτούσε ευρωπαϊκό τίτλο σε οποιοδήποτε άθλημα (μετά την ΑΕΚ, τον ΠΑΟΚ, τον Άρη και τον Ολυμπιακό) και ο δεύτερος ελληνικός σύλλογος που έφτασε στον τελικό του κυπέλλου πρωταθλητριών Ευρώπης στο μπάσκετ, μετά τον Ολυμπιακό που είχε φτάσει σε δύο συνεχόμενους τελικούς το 1994 στο Τελ Αβίβ και το 1995 στη Σαραγόσα.

Αντίπαλός του στον τελικό, ήταν η Μπαρτσελόνα, η οποία έχασε από το τριφύλλι με σκορ 67-66. Κάπως έτσι, ο Παναθηναϊκός έγινε... πρωταθλητής Ευρώπης, παρότι μετρούσε 12 χρόνια χωρίς πρωτάθλημα στην Ελλάδα! Όμως εκείνο το ευρωπαϊκό, είναι το πιο στιγματισμένο που κατακτήθηκε ποτέ στην ιστορία του ευρωπαϊκού μπάσκετ. Σας παρουσιάζουμε τα επιχειρήματα των ιστορικών του Παναθηναϊκού και την πλήρη ιστορική αλήθεια.

1. ΔΙΑΙΤΗΣΙΑ

Η ΑΝΤΙΚΑΝΟΝΙΚΗ ΤΑΠΑ ΤΟΥ ΒΡΑΝΚΟΒΙΤΣ ΚΑΙ ΤΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΥ

Προτού περάσουμε στο «ψητό» αναφορικά με την περίφημη δήλωση συγγνώμης της FIBA προς την Μπαρτσελόνα, οφείλουμε να ρίξουμε μια ματιά στο διαιτητικό κομμάτι του τελικού.

Χωρίς καμία αμφιβολία, το τελικό σκορ έπρεπε να είναι 67-68 υπέρ της Μπαρτσελόνα. Όπως θα θυμούνται οι περισσότεροι, το κόψιμο του Στόγιαν Βράνκοβιτς στο λει απ του Μοντέρο της Μπαρτσελόνα, ήταν αντικανονικό, καθώς η μπάλα είχε χτυπήσει πρώτα στο ταμπλό. Συνεπώς, το καλάθι έπρεπε να μετρήσει και η κούπα να πάει στην Βαρκελώνη.

Το βίντεο της φάσης:

Ο ίδιος ο διαιτητής της αναμέτρησης παραδέχτηκε στη γαλλική «Εκίπ» ότι το καλάθι της Μπαρτσελόνα έπρεπε να μετρήσει:

Το μοναδικό επιχείρημα των οπαδών του Παναθηναϊκού, είναι ότι στην περίφημη φάση, είχε κολλήσει το επίσημο χρονόμετρο του αγώνα.

 

Σκοπίμως αποσιωπούν όμως ορισμένα πράγματα:

Πρώτον, ακόμα και αν δεν είχε κολλήσει το χρονόμετρο, το λει απ του Μοντέρο θα ήταν και πάλι εμπρόθεσμο. Μάλιστα ο Παναθηναϊκός δεν θα είχε καν χρόνο για δική του επίθεση. Το πάγωμα του χρόνου δεν εξυπηρέτησε στο παραμικρό την Μπαρτσελόνα, αλλά εξυπηρέτησε τον Παναθηναϊκό. Δείτε το συγκεκριμένο βίντεο, στο οποίο έχουμε προσθέσει χρονόμετρο:

Δεύτερον, ισχυρίζονται ότι η φάση ήταν μη γενόμενη και ότι η μπάλα έπρεπε να δοθεί στην Μπαρτσελόνα με όσο χρόνο απέμενε έως εκείνη τη στιγμή (4,9 δευτερόλεπτα), κάτι που όμως δεν έγινε! Δηλαδή η Μπαρτσελόνα στερήθηκε την ευκαιρία της.

Το παραδέχονται και οι ίδιοι:

«sanogiaprobata»:

«Οδός Καλαφάτη»:

Με λίγα λόγια, η Μπαρτσελόνα δεν ήταν μία φορά αδικημένη, αλλά δύο φορές! Η διπλή αδικία ήταν η εξής:

Πρώτον, εφόσον κρινόταν ότι η φάση ήταν άκυρη λόγω κολλημένου χρονομέτρου, έπρεπε να επαναληφθεί η επίθεση της Μπαρτσελόνα για 4,9 δευτερόλεπτα, στα οποία θα μπορούσε να διεκδικήσει το ευρωπαϊκό τρόπαιο, κάτι το οποίο δεν συνέβη.

Δεύτερον, αφού συνεχίστηκε η φάση με το κολλημένο χρονόμετρο (και γράφτηκε έτσι η ιστορία του αγώνα), το καλάθι του Μοντέρο έπρεπε να κατακυρωθεί υπέρ των Καταλανών λόγω αντικανονικού κοψίματος. Ένα λάθος δεν διορθώνεται με ένα άλλο λάθος!

Ουσιαστικά, το πάγωμα στο χρονόμετρο αδίκησε τους Καταλανούς σε κάθε περίπτωση. Όχι απλώς δεν αδίκησε πουθενά τον Παναθηναϊκό, αλλά ακόμα και σήμερα το αξιοποιούν υπέρ τους. Το καλάθι του Μοντέρο ήταν νόμιμο και εμπρόθεσμο. Με την τεχνολογία του instant replay, πρωταθλήτρια Ευρώπης θα είχε αναδειχθεί η Μπαρτσελόνα. 

2. Η ΕΝΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΜΠΑΡΤΣΕΛΟΝΑ

Η ΣΥΓΓΝΩΜΗ ΤΗΣ FIBA ΚΑΙ ΤΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΥ

Τις επόμενες μέρες, το στίγμα επρόκειτο να γιγαντωθεί...

Μετά τον τελικό, η Μπαρτσελόνα κατέθεσε ένσταση προσφεύγοντας στο αρμόδιο αθλητικό δικαστήριο που υπάγεται στην Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή (Δ.Ο.Ε.).

Ακολούθως, στις 10/05/1996 εκδόθηκε η περίφημη ιστορική δήλωση στην οποία η FIBA παρείχε την περίφημη «συγγνώμη» προς την Μπαρτσελόνα, η οποία μετά την ηθική της αποκατάσταση, απέσυρε την προσφυγή και το ευρωπαϊκό του Παναθηναϊκού κηλιδώθηκε αιώνια.

Η ιστορική δήλωση είναι η εξής, στην καταλανική, την ισπανική, τη γαλλική και την αγγλική γλώσσα:

(Το link όπου υπάρχει το έγγραφο, βρίσκεται εδώ)

Το κείμενο αναφέρει επί λέξει τα εξής:

«Η FIBA αναγνωρίζει ότι στα τελευταία δευτερόλεπτα του αγώνα ανάμεσα στον Παναθηναϊκό και την Μπαρτσελόνα, συνέβησαν επιβεβαιωμένα λάθη στην εφαρμογή και την κατανόηση των κανόνων του μπάσκετ από τους διαιτητές και την γραμματεία...

Η FIBA παραδέχεται ότι εξ αιτίας αυτών των λαθών, η Μπαρτσελόνα είχε το δικαίωμα να προσφύγει δικαστικά...

...Η FIBA παρέχει στην Μπαρτσελόνα ηθική αποκατάσταση, για όποια προκατάληψη ίσως έχει δημιουργηθεί ως αποτέλεσμα των λαθών που διαπράχθηκαν τα οποία μπορεί να επηρέασαν το τελικό αποτέλεσμα».

Με λίγα λόγια, η ίδια η παγκόσμια ομοσπονδία μπάσκετ, με τον πλέον επίσημο τρόπο, με μία επιστολή με υπογραφές και σφραγίδες, αποκαθιστά ηθικά την Μπαρτσελόνα μετά τον τελικό με τον Παναθηναϊκό και στη συνέχεια η Μπαρτσελόνα απέσυρε την προσφυγή της και σταμάτησε το κυνήγι στην FIBA.

Εμείς θα σας παραθέσουμε τα «πράσινα» επιχειρήματα για την περίφημη ιστορική δήλωση με τον αντίλογο που υπάρχει για να βγάλετε τα συμπεράσματά σας.

Πρώτο επιχείρημα των «ιστορικών» του Παναθηναϊκού για την επιστολή:

«ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ Η ΛΕΞΗ ΣΥΓΓΝΩΜΗ»

Το πρώτο ανούσιο επιχείρημα από πλευράς ιστορικών του Παναθηναϊκού είναι ότι η επιστολή δεν περιλαμβάνει αυτούσια τη λέξη της συγγνώμης («sorry», «we apologize», κτλ), κάτι το οποίο φαίνεται τουλάχιστον αστείο.

«Οδός Καλαφάτη»:

«sanogiaprobata»:

Προσπερνάμε ότι ο διαχειριστής ενός blog δεν γνωρίζει πως μπαίνουν οι τόνοι στις λέξεις και ποιο είναι το ελληνικό ερωτηματικό, αλλά ήθελε να δει τίτλο... «Sorry», λες και μιλάει η FIBA στον κολλητό της και μπαίνουμε στην ουσία:

Ο όρος «sorry» δεν περιλαμβάνεται σε επίσημα, νομικά κείμενα. Η φράση που περιλαμβάνεται στο κείμενο («moral compensation» - «ηθική αποζημίωση»), είναι ακόμα βαρύτερη.

Αυτός που αποκαθίσταται ηθικά, είναι αυτός που έχει αδικηθεί.

Όταν λοιπόν η ίδια η παγκόσμια ομοσπονδία μπάσκετ αποκαθιστά ηθικά μία ομάδα λόγω διαιτητικών λαθών που αναγνωρίζει σε έναν τελικό, τότε έχει αναγνωριστεί με τον πλέον επίσημο τρόπο ότι αυτή η ομάδα έχει αδικηθεί και είναι η ηθική νικήτρια. Αυτός ήταν ο λόγος που η Μπαρτσελόνα απέσυρε την ένσταση!

Δηλαδή σας ενοχλεί αν η FIBA ζήτησε συγγνώμη από την Μπαρτσελόνα, αλλά δεν σας ενοχλεί ότι την δικαίωσε ηθικά; Αλλάξτε το λοιπόν. Αντί να λέμε «η συγγνώμη της FIBA στην Μπαρτσελόνα» να λέμε «η ηθική δικαίωση της FIBA στην Μπαρτσελόνα». Είμαστε σύμφωνοι;

Όπως βλέπουμε, το ρεπορτάζ της εφημερίδας «Ριζοσπάστης» στις 11/05/1996 αναφέρει ότι «η ΦΙΜΠΑ ζήτησε επίσημα συγγνώμη από την Μπαρτσελόνα». Γιατί το έγραψαν; Μήπως ήταν κάποια κομμουνιστική σκευωρία της εφημερίδας κατά του Παναθηναϊκού μας;

Αλλά και η ίδια η «Αθλητική Ηχώ» που στήριζε τον Παναθηναϊκό παραδέχτηκε ότι η FIBA δικαίωσε ηθικά την Μπαρτσελόνα... 

 

Αθλητική Ηχώ, 11/05/1996

Αρχείο redsagainstthemachine.gr

Δεύτερο επιχείρημα των «ιστορικών» του Παναθηναϊκού για την επιστολή:

«ΔΕΝ ΔΙΕΥΚΡΙΝΙΖΕΤΑΙ ΥΠΕΡ ΤΙΝΟΣ ΘΑ ΕΠΗΡΕΑΖΟΤΑΝ ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ»

Το δεύτερο ανούσιο επιχείρημα είναι ότι δεν διευκρινίζεται στην ανακοίνωση υπέρ τίνος επηρεάστηκε το τελικό αποτέλεσμα!

«sanogiaprobata»:

 

Επαναλαμβάνουμε τη διατύπωση του κειμένου:

«Η FIBA παρέχει στην Μπαρτσελόνα ηθική αποκατάσταση, για όποια προκατάληψη ίσως έχει δημιουργηθεί ως αποτέλεσμα των λαθών που διαπράχθηκαν τα οποία μπορεί να επηρέασαν το τελικό αποτέλεσμα».

Πλέον τα επιχειρήματα φτάνουν στα επίπεδα πουλήματος τρέλας, καθώς η επιστολή παρέχει ηθική αποκατάσταση συγκεκριμένα στην Μπαρτσελόνα για τα διαιτητικά λάθη, οπότε ποια διευκρίνιση ζητάνε τα «πράσινα» blogs;

Η ηθική αποζημίωση της FIBA απευθύνεται στην Μπαρτσελόνα και μόνο σε αυτήν!

Θα ήταν διαφορετικό αν ανέφερε η επιστολή ότι παρέχει σε αμφότερους τους φιναλίστ ηθική αποκατάσταση για τα διαιτητικά λάθη. Εδώ απευθύνεται μόνο στην Μπαρτσελόνα, άρα είναι ξεκάθαρο ότι η FIBA δεν γίνεται να αποκαθιστά ηθικά την Μπαρτσελόνα για λάθη που, σύμφωνα με τους «πράσινους φωστήρες» αδίκησαν τον Παναθηναϊκό!

Επίσης, η FIBA αναγνώρισε στο έγγραφο ότι μόνο η Μπαρτσελόνα είχε δικαίωμα δικαστικής προσφυγής για τα λάθη αυτά.

Θα ήταν διαφορετικό αν ανέφερε η επιστολή ότι αμφότεροι οι φιναλίστ του τελικού έχουν δικαίωμα δικαστικής προσφυγής.

Διαβάστε προσεκτικά ξανά το κείμενο του εγγράφου που παραθέσαμε παραπάνω:

«Η FIBA παραδέχεται ότι εξ αιτίας αυτών των λαθών, η Μπαρτσελόνα είχε το δικαίωμα να προσφύγει δικαστικά...

Η FIBA παρέχει στην Μπαρτσελόνα ηθική αποκατάσταση, για όποια προκατάληψη ίσως έχει δημιουργηθεί ως αποτέλεσμα των λαθών που διαπράχθηκαν τα οποία μπορεί να επηρέασαν το τελικό αποτέλεσμα».

Η τριπλή αλήθεια, είναι σκληρή:

- Η FIBA παρείχε ηθική αποκατάσταση για τα διαιτητικά λάθη του τελικού ΜΟΝΟ ΣΤΗΝ ΜΠΑΡΤΣΕΛΟΝΑ.

- Η FIBA αναγνώρισε δικαίωμα δικαστικής προσφυγής για τα διαιτητικά λάθη του τελικού ΜΟΝΟ ΣΤΗΝ ΜΠΑΡΤΣΕΛΟΝΑ.

Στην «οδό Καλαφάτη» του SDNA, ο Αριστοτέλης Μπενόγλου αναφέρει ότι η FIBA δεν αποδέχεται ότι τα λάθη ήταν μονόπλευρα.

- Αν όμως ίσχυε κάτι τέτοιο, τότε για ποιο λόγο η Μπαρτσελόνα απέσυρε την προσφυγή;

- Για ποιο λόγο διαβάζαμε στον «Ριζοσπάστη» ότι η FIBA έπεσε στα πόδια της Μπαρτσελόνα;

- Και κυρίως για ποιο λόγο η «Αθλητική Ηχώ» μιλούσε για «αίσχος ΦΙΜΠΑ» αναφέροντας ότι η παγκόσμια ομοσπονδία «προσπαθεί να σπιλώσει το ευρωπαϊκό του Παναθηναϊκού»; Ποια είναι η σπίλωση αφού δεν αναφέρεται όπως λέτε ότι τα λάθη ήταν μονομερή;

Ερωτήματα αναπάντητα...

 

Παραθέτουμε ξανά το δημοσίευμα:

 

 

Όπως βλέπετε, το ρεπορτάζ της εφημερίδας «Αθλητική Ηχώ» έκανε λόγο για «αίσχος ΦΙΜΠΑ», «διπροσωπία», «υποκρισία» και «αλητεία», λέγοντας ότι «προσπαθεί η ΦΙΜΠΑ να σπιλώσει το ευρωπαϊκό του Παναθηναϊκού». Για να έρθουν μετά από κάποιες δεκαετίες οι Μπενόγλου και τα πράσινα blogs να ισχυριστούν ότι δεν ήταν κακή για τον Παναθηναϊκό η δήλωση της παγκόσμιας ομοσπονδίας!

- Γιατί εξοργίστηκαν λοιπόν στην εφημερίδα που στήριζε τον Παναθηναϊκό («Αθλητική Ηχώ») με την επιστολή της FIBA;

- Γιατί έκλαιγαν όλοι οι Παναθηναϊκοί μετά τη συγγνώμη της FIBA και σήμερα το παίζουν άνετοι;

Τρίτο επιχείρημα των «ιστορικών» του Παναθηναϊκού για την επιστολή:

«ΗΤΑΝ ΚΟΙΝΗ ΔΗΛΩΣΗ FIBA-ΜΠΑΡΤΣΕΛΟΝΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ FIBA»

Εδώ πια μπορούν να γελάσουν άφοβα ακόμα και οι πρωτοετείς της νομικής. Όπως είναι γνωστό και συμβαίνει σε όλες τις περιπτώσεις εξωδικαστικών συμβιβασμών παγκοσμίως, συντάσσεται ένα συμφωνητικό, το οποίο υπογράφεται από αμφότερα τα μέρη που έχουν τη διαφορά, γιατί διάδικοι είναι και οι δύο, άρα συνιστά κοινή δήλωση.

Σε ένα ιδιωτικό συμφωνητικό λοιπόν, υπάρχει ο Α' συμβαλλόμενος και ο Β' συμβαλλόμενος. Ο ένας αναγνωρίζει κάποια πράγματα και ο άλλος κάποια άλλα.

Υπήρξε λοιπόν κοινή επιστολή στην οποία αναφέρεται ξεκάθαρα ότι «η FIBA παρέχει την ηθική ικανοποίηση στην Μπαρτσελόνα» άρα στην κοινή δήλωση, υπήρξε μονομερής αναγνώριση της FIBA, όχι κοινή αναγνώριση FIBA-Μπαρτσελόνα.

 

Ποιο είναι το πρόβλημα ότι υπέγραφε και η Μπαρτσελόνα, αφού ούτως ή άλλως υπέγραφε και η FIBA; 

Τέταρτο επιχείρημα των «ιστορικών» του Παναθηναϊκού για την επιστολή:

ΟΙ «ΔΗΛΩΣΕΙΣ» ΤΟΥ ΣΤΑΝΚΟΒΙΤΣ

Στον Παναθηναϊκό, προσπαθούν να «ρεφάρουν» τις εντυπώσεις από την συγγνώμη της FIBA, επικαλούμενοι κάποιες δηλώσεις που φέρεται ότι έκανε ο Γενικός Γραμματέας της FIBA Μπόρισλαβ Στάνκοβιτς στο περιθώριο της κλήρωσης των ομίλων των ευρωπαϊκών διοργανώσεων της σεζόν 1996/97 στις 29/06/1996, στις οποίες φέρεται να είπε ότι ο αδικημένος της διαιτησίας του τελικού ήταν ο Παναθηναϊκός.

Ερευνήσαμε το αρχείο της εφημερίδας «Τα Νέα» που είχε δισέλιδο αφιέρωμα στην κλήρωση των ευρωπαϊκών κυπέλλων και όμως δεν υπάρχει πουθενά καμία αναφορά στις... επίσημες δηλώσεις Στάνκοβιτς:

Ερευνήσαμε το διαδικτυακό αρχείο της εφημερίδας «Ριζοσπάστης» που καλύπτει την εποχή από το 1995 μέχρι σήμερα και επίσης δεν υπάρχει καμία σχετική αναφορά, όπως επίσης, δεν υπάρχει και κάποιο σχετικό βίντεο της εποχής.

Συνεπώς, η περίφημη δήλωση Στάνκοβιτς υπάρχει δημοσιευμένη μόνο σε μία καταπράσινη εφημερίδα, χωρίς να μπορούμε να γνωρίζουμε σε ποια ακριβώς ερώτηση απάντησε και ποια ήταν η ακριβής διατύπωση.

Αλλά σε κάθε περίπτωση, ακόμα και αν δεχτούμε ότι η δήλωση Στάνκοβιτς υπήρξε, αυτό δεν αλλάζει τίποτα.

Μία επίσημη ανακοίνωση της FIBA με σφραγίδες και υπογραφές χάρη στην οποία γλίτωσε τα δικαστήρια στα οποία θα μπορούσε να την σύρει η Μπαρτσελόνα, δεν μπορεί να αναιρεθεί από τη μεμονωμένη προφορική δήλωση ενός συγκεκριμένου αξιωματούχου της FIBA στο περιθώριο μίας κλήρωσης, πίνοντας το απεριτίφ του και συζητώντας χαλαρά με τον δημοσιογράφο μίας πράσινης εφημερίδας, αν δεχτούμε ότι έγινε όντως!

Είναι σαν να υπογράψει κάποιος συμβόλαιο για την πώληση ενός ακινήτου και την άλλη μέρα να δηλώσει σε δημοσιογράφους «δεν έπρεπε να το πουλήσω το σπίτι». Τι είναι αυτό που μετράει και γράφει την ιστορία, το συμβόλαιο ή η στιχομυθία;

3. ΤΑ ΔΙΕΘΝΗ ΜΜΕ

Οι όποιες επιτυχίες του Παναθηναϊκού στην Ευρώπη, είθισται να συνοδεύονται με κατακραυγή των διεθνών ΜΜΕ. Το είχαμε δει το 1971 με το Γουέμπλεϊ, αλλά και το 1985 με την πορεία στα ημιτελικά του κυπέλλου πρωταθλητριών Ευρώπης στο ποδόσφαιρο, το είδαμε και με το κύπελλο πρωταθλητριών μπάσκετ του 1996.

Η εφημερίδα «El Mundo Deportivo» μιλούσε για «Robo», δηλαδή για «Κλοπή». Προσοχή, όχι το «Φως», αλλά η «El Mundo Deportivo»:

Ακόμα και οι Μαδριλένικες εφημερίδες που στηρίζουν παραδοσιακά την Ρεάλ, ήταν έξαλλες. Η «As» μιλούσε για «ληστεία ασύλληπτης επινόησης» και η «Marca» μιλούσε για «ριφιφί στο Παρίσι»:

Τρεις δεκαετίες αργότερα, η Ευρώπη βοά ακόμα! Στις 11/04/2026, η διεθνούς φήμης «Marca» παρουσίασε ένα αφιέρωμα στο σκάνδαλο του 1996:

 

 

«Το μεγαλύτερο σκάνδαλο στην ιστορία του ευρωπαϊκού μπάσκετ γίνεται 30 ετών αυτό το Σάββατο, 11 Απριλίου. Αν κάποιο παιχνίδι μπορεί να θεωρηθεί ληστεία, αυτό ήταν εκείνος ο τελικός του Κυπέλλου Πρωταθλητριών του 1996 που διεξήχθη στο Παρίσι. Το σκάνδαλο ήταν τόσο σημαντικό που η Μπαρτσελόνα απηύθυνε έκκληση σε κάθε πιθανή αρχή για να επαναληφθούν τουλάχιστον τα τελευταία έξι δευτερόλεπτα του αγώνα. Μπροστά στον προπονητή Άιτο Γκαρθία Ρενέσες και τον Σαλβαδόρ Αλεμάνι, τότε επικεφαλής του τμήματος μπάσκετ της Μπαρτσελόνα, οι διαιτητές τελικά παραδέχτηκαν το λάθος τους σχετικά με την τάπα του Βράνκοβιτς. Όλα όμως μάταια.»

 

Όλα αυτά από την Marca, το μεγαλύτερο αθλητικό μέσο του πλανήτη που μάλιστα πρόσκειται στη Ρεάλ και όχι στην Μπαρτσελόνα...

Η καταλανική εφημερίδα «El Punt Avui», είναι αυτή που έφερε στο φως το έγγραφο της συγγνώμης. Σε αφιέρωμα που παρουσίασε για την υπόθεση το 2010, ανέφερε χαρακτηριστικά: «Τη FIBA υπηρέτησε ως πρόεδρος ο Μπόρισλαβ Στάνκοβιτς, καλός φίλος του προπονητή του Παναθηναϊκού, Μπόζινταρ Μάλκοβιτς».

Έγραψε επίσης ότι «η ηθική αναγνώριση της νίκης, ήταν και το μόνο πράγμα στο οποίο υποχώρησε η FIBA, με αντάλλαγμα να μην προσφύγει η Μπάρτσα στα αθλητικά δικαστήρια».

Το συγκεκριμένο άρθρο, γραμμένο στην καταλανική γλώσσα, βρίσκεται δημοσιευμένο εδώ.

Για αυτή την πανθομολούμενη ηθική αναγνώριση της νίκης της Μπαρτσελόνα από την FIBA, τα παναθηναϊκά επιχειρήματα είναι... «μα δεν λέει sorry μέσα»! Ακόμα και παιδιά του δημοτικού μπορούν να διασύρουν την παναθηναϊκή επιχειρηματολογία...

Ο προπονητής της Μπαρτσελόνα Αϊτό Ρενέσες δικαίωσε τον Γιάννη Ιωαννίδη στα όσα έλεγε για σερβικό λόμπι:

4. Ο ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ ΚΑΙ ΤΟ 73-38

Οι παγκόσμιες πρωτοτυπίες του πρωταθλητή Ευρώπης Παναθηναϊκού του 1996, δεν είναι λίγες. Όταν το τριφύλλι κατακτούσε το ευρωπαϊκό στο Παρίσι, μετρούσε ήδη 12 ολόκληρα χρόνια χωρίς πρωτάθλημα στην Α1 μπάσκετ. Τελευταία κατάκτηση στο μακρινό 1984 και επόμενη το 1998...

Το κερασάκι στην τούρτα όμως ήρθε λίγες μέρες αργότερα με τον θρίαμβο του Ολυμπιακού στον τελευταίο τελικό της Α1 μπάσκετ με το μυθικό 73-38! Συμφωνούμε προφανώς ότι δεν είναι... υποχρεωτικό ο πρωταθλητής Ευρώπης να αναδεικνύεται πρωταθλητής και στη χώρα του, αλλά 73-38;

Η διαφορά των +35 πόντων είναι η δεύτερη μεγαλύτερη διαφορά σε αγώνα μεταξύ των δύο ομάδων, μετά το +42 με το οποίο ο Ολυμπιακός είχε νικήσει τον Παναθηναϊκό το 1977 στο Παναθηναϊκό στάδιο για το κύπελλο Ελλάδας (σκορ 68-110).

Όσο και αν ψάξετε, δεν θα βρείτε άλλη πρωταθλήτρια Ευρώπης να χάνει τίτλο με τόσο μεγάλη διαφορά στη χώρα της τη χρονιά που κατακτά το κύπελλο πρωταθλητριών Ευρώπης.

5. ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΑΠΟΤΥΧΙΑΣ:
Ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ ΠΟΥ ΑΥΤΟΔΙΑΛΥΘΗΚΕ!

Ο Παναθηναϊκός του 1996, ήταν επίσης ο μοναδικός πρωταθλητής Ευρώπης στην μπασκετική ιστορία που διέλυσε την ομάδα του. Ο Ντομινίκ έφυγε στη μέση των τελικών, ο Βράνκοβιτς της περίφημης τάπας, αποχώρηγσε μετά την ταπείνωση του 73-38, ενώ και ο κόουτς του ευρωπαϊκού Μπόζινταρ Μάλκοβιτς εκδιώχθηκε λίγους μήνες αργότερα. Τέτοια «σκούπα» ούτε στην ομάδα της Ριζούπολης!

Ντομινίκ: «Φεύγει σαν κλέφτης» - Βράνκοβιτς: «Ώρα να φεύγω»!

Έχετε δει άλλον πρωταθλητή Ευρώπης να διαλύεται με τέτοιο τρόπο; Μάλλον όχι. Ίσως επειδή όλοι οι άλλοι είναι κανονικοί πρωταθλητές...

ΤΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΣΠΑΘΑΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΕΝΑΝ ΧΡΟΝΟ ΜΕΤΑ, ΜΕ ΤΡΙΠΛ ΚΡΑΟΥΝ

Ο πραγματικός βασιλιάς ήταν και τότε ο Ολυμπιακός...

- Το 1994 ο Ολυμπιακός έφτασε πρώτος σε τελικό κυπέλλου πρωταθλητριών, αποκλείοντας τον Παναθηναϊκό στον ημιτελικό του final-4 στο Τελ Αβίβ.

- Το 1995 ξανά τα ίδια, ξανά ο Ολυμπιακός σε τελικό κυπέλλου πρωταθλητριών, αποκλείοντας και πάλι τον Παναθηναϊκό στον ημιτελικό του final-4 στη Σαραγόσα.

- Το 1996, απόντος του Ολυμπιακού, ο Παναθηναϊκός κατέκτησε το στιγματισμένο ευρωπαϊκό της «συγγνώμης» ή αν θέλετε της «ηθικής αποκατάστασης» που τιμωρήθηκε και με τον διασυρμό 35 πόντων στο πρωτάθλημα και κάπως έτσι φτάνουμε στο 1997...

Τότε λοιπόν η χώρα πανηγύρισε το πραγματικά σπαθάτο ευρωπαϊκό. Αντίπαλος και πάλι η Μπαρτσελόνα. Θρίαμβος του Ολυμπιακού με 73-58, από τις μεγαλύτερες διαφορές όλων των εποχών σε τελικό της διοργάνωσης.

Ούτε αντικανονικές τάπες, ούτε συγγνώμες της FIBA, ούτε 35άρες στο πρωτάθλημα, ούτε επετειακά ντροπιαστικά αφιερώματα της Marca, ούτε σκούπα στην ομάδα, ούτε τίποτα.

Αντιθέτως, ο Ολυμπιακός συνέχισε την πελατειακή παράδοση, νικώντας στην Ευρώπη τον Παναθηναϊκό δύο φορές στα play offs, παρά το μειονέκτημα έδρας και παίρνοντας το εισιτήριο για το final 4 της Ρώμης. Μετρούσε ήδη ένα ευρωπαϊκό και δύο τελικούς. Και τα τρία τα πέτυχε, διαλύοντας στο δρόμο του το τριφύλλι...

Μάλιστα το 49-69 μέσα στο ΟΑΚΑ για τα playoffs της Ευρωλίγκα το 1997, ήταν για δεκαετίες η μεγαλύτερη εκτός έδρας νίκη μεταξύ των δύο ομάδων σε ευρωπαϊκές διοργανώσεις, μέχρι το 71-95 επίσης του Ολυμπιακού στο εξοχικό του Αμαρουσίου τη σεζόν 2022/23.

Ένας «δαιμονισμένος» Ολυμπιακός που εκείνη τη σεζόν κατέκτησε τα πάντα: Πρωτάθλημα και κύπελλο και ευρωπαϊκό, πετυχαίνοντας το πρώτο τριπλ κράουν όχι μόνο στο ελληνικό μπάσκετ, αλλά γενικότερα στον ελληνικό αθλητισμό!

Κάθε κούπα έχει τη δική της αξία, τον δικό της κόπο και τη δική της ιστορία. Δεν χρειάζεται ιδιαίτερη ευφυία για να βγάλει κάποιος τα συμπεράσματά του.

Και μπορεί η ζωή να είναι πολλές φορές άδικη και να μην πήρε για ένα σουτ το ευρωπαϊκό η dream team των νταμπλούχων Πάσπαλι, Τάρπλεϊ, Φασούλα, Σιγάλα, Τάρλατς του 1994, αλλά τουλάχιστον το ευρωπαϊκό του Κόρφα, του Βουρτζούμη, του Παταβούκα και του Σταυρακόπουλου, έχει πάρει τη θέση του στην χωματερή της αθλητικής ιστορίας, χάρη στο επίσημο έγγραφο της FIBA και την 35άρα του ΣΕΦ.

Ακόμα και σήμερα, ο πρωταγωνιστής εκείνης της φάσης, Στόγιαν Βράνκοβιτς διατυμπανίζει όπου σταθεί και όπου βρεθεί ότι η περίφημη τάπα ήταν νόμιμη. Έτσι, χωρίς αιτιολόγηση και τεκμηρίωση. Ήταν νόμιμη, γιατί έτσι τους αρέσει. Αυτό θα πει Παναθηναϊκός...

Κλείνοντας, θα αναφέρουμε ότι πολλές φορές έχουν κατακτηθεί πέτσινοι τίτλοι στην ιστορία του αθλητισμού. Ο Παναθηναϊκός όμως υπήρξε για πρώτη φορά στην ιστορία του πρωτοπόρος, καθώς το ευρωπαϊκό του 1996 ήταν ο πρώτος επίσημα στιγματισμένος τίτλος στην ιστορία του αθλητισμού.

Με σφραγίδες και υπογραφές!