Οι μέρες περνάνε και πλησιάζει η Κυριακή 17 Σεπτεμβρίου, όταν θα διεξαχθεί από την ΚΑΕ Ολυμπιακός η μεγάλη γιορτή προς τιμήν του Βασίλη Σπανούλη στο ΣΕΦ...
Οι υγιείς φίλαθλοι υποκλίνονται μπροστά στον θρύλο του μπάσκετ που άλλαξε τον ρου της ιστορίας του αθλήματος, πηγαίνοντας κόντρα σε ένα σύστημα και χαλώντας τους την σούπα: Δύο ευρωλίγκες, δύο τελικοί, ένα διηπειρωτικό, 4 εγχώριοι τίτλοι, με εμφατικότερο το «αντίο του Δημήτρη», καθώς και αμέτρητα πανευρωπαϊκά ατομικά ρεκόρ, στιγμάτισαν την εποχή Σπανούλη στον Ολυμπιακό και έχουν αλλάξει άρδην τα δεδομένα.
Ο Βασίλης Σπανούλης και το «Μέχρι τέλους» ΚΑΘΑΡΙΣΑΝ το μοναδικό άθλημα της χώρας που για τους γνωστούς λόγους, αντιστεκόταν να εισέλθει εκεί που είναι η μοίρα του Ελληνικού αθλητισμού: Στη Μεγάλη Ιδέα της καθολικής ερυθρόλευκης κυριαρχίας.
Δεν μας προξενεί εντύπωση λοιπόν που υπάρχουν πράσινες σελίδες και πράσινοι «ινστρούχτορες» που πονάνε και υποφέρουν εν όψει της γιορτής της Κυριακής.
Χθες, η σελίδα «Σανό για πρόβατα» επιδίωξε να μοιράσει ξανά σανό. Χαίρε κόμπλεξ αμέτρητο κατά την κρίση μας. Διαβάστε:
Διαβάσαμε λοιπόν ένα post στο οποίο μας λένε ότι έχουν πολλούς αστέρες και δεν ξέρουν ποιον να πρωτοτιμήσουν, σε αντίθεση με τον Ολυμπιακό που δήθεν έχει μόνο έναν, τον Σπανούλη. Μάλιστα πατούσαν και enter μετά από κάθε αθλητή για να φανούν πολλοί.
Η απόπειρά τους μοιάζει αστεία, καθώς λησμονούν τον Στηβ Γιατζόγλου, τον Γιώργο Καστρινάκη, τον Γιώργο Σιγάλα, τον Παναγιώτη Φασούλα, τον Μίλαν Τόμιτς, τον Ρόι Τάρπλεϊ, τον Ντράγκαν Τάρλατς, τον Έντι Τζόνσον, τον Ντέιβιντ Ρίβερς, τον Θοδωρή Παπαλουκά, τον Γιώργο Πρίντεζη και πολλούς ακόμα.
Στη δική τους λίστα βέβαια έβαλαν τον Κοκολάκη και τον... Νικ Καλάθη. Δεν πήγε πολύ καλά αυτό. Το εξοργιστικά αστείο όμως είναι ότι έβαλαν τον Νίκο Γκάλη. Ξεχνάνε ότι η μόνη σχέση του Γκάλη με τον Παναθηναϊκό είναι ότι κάποιοι δεν τον σεβάστηκαν και τέλειωσαν την καριέρα του με τον πλέον άδοξο τρόπο. Για να μην μιλήσουμε για Αλβέρτη-Διαμαντίδη και το πως τέλειωσε η καριέρα τους ως διοικητικά στελέχη στην ΚΑΕ Παναθηναϊκός, μετά από μία από τις άφθονες ήττες του 14-0 και του 16-1. Ο Δημήτρης Διαμαντίδης απολύθηκε, ο Φραγκίσκος Αλβέρτης τούς άφησε στα κρύα του λουτρού.
Τι θυμηθήκαμε όμως τώρα; Α ναι, δείτε τι είχαμε διαβάσει στις αρχές Αυγούστου, στον τοίχο του Μπενόγλου:
Shit high and watch φίλες και φίλοι... Ο Παναθηναϊκός πήρε τον Σλούκα γιατί θέλει τους κορυφαίους, αλλά ο Ολυμπιακός πήρε τον Σπανούλη γιατί έχει συμπλέγματα. Ο Σπανούλης δηλαδή δεν ήταν επιλογή αγωνιστικής ενίσχυσης της ομάδας του Ολυμπιακού το 2010 (στα 27 του), αλλά επιλογή... επικοινωνιακής και ψυχιατρικής φύσεως, ενώ ο Σλούκας είναι επιλογή καθαρής αγωνιστικής ενίσχυσης του Παναθηναϊκού (στα 34 του), χωρίς να υπάρχει κάποιο σύμπλεγμα από το 16-1 και το 5/5 των τίτλων μετά την εποχή Βασιλακόπουλου.
Αυτά για να βλέπετε ποιοι είναι οι επικοινωνιακοί μας αντίπαλοι και τι επιχειρήματα έχουν.
Ειδικά για τον Διαμαντίδη όμως, ας είστε λίγο προσεκτικοί. Το αγωνιστικό του τέλος ήταν το buzzer beater του Σπανούλη σε δικό του μαρκάρισμα σε τελικό πρωταθλήματος στο εξοχικό του ΟΑΚΑ και το διοικητικό του τέλος, ήταν μία «ξερη» απόλυση:
Οπότε, αν θέλετε να κάνετε κάποια γιορτή σε κάποιον που πραγματικά προσέφερε στην ιστορία σας (αφού είναι τόσο πολλοί δήθεν οι «θρύλοι» σας), μπορείτε να κάνετε μία τιμητική εκδήλωση προς τιμήν του Μάμρα. Κανένας δεν θα έχει αντίρρηση στο Ελληνικό μπάσκετ.
Η ιστορία όμως γράφτηκε και δεν ξεγράφει. Ο Βασίλης Σπανούλης και το «Μέχρι τέλους» την έγραψαν όπως πρέπει και σας έμπηξαν το μεγαλύτερο «αγκάθι» στο μοναδικό άθλημα που κάνατε το λάθος να θεωρήσετε «δικό σας».
Την Κυριακή υποκλινόμαστε με σεβασμό. Οι ερυθρόλευκες μνήμες είναι όμορφες. Οι δικές σας πικρές...
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου